ในวันที่สายฝนพรำ

posted on 02 Apr 2009 22:23 by kaweekan
       ไม่กี่วันมานี่ฝนตกลงมา  หลังจากที่ร้อนแสนร้อนมาหลายวัน 

ฝนที่ตกในฤดูร้อนนี่มันสวยนะ  ดอกไม้ออกดอกเต็มต้น ตามทางเดิน  

ทำให้รู้สึกชุ่มฉ่ำและก็สงบ  นอนหลับสบายดีเชียวล่ะ

           ฝนตกทีไรฉันก็มักจะนึกถึงอดีต 

 นึกถึงคำพูดเก่าๆ  ที่เพื่อนๆเคยพูด  คำถามเก่าๆที่เพื่อนเคยถาม

 

เคยมีคนถามคุณบ้างไหม

ฉันจำได้ว่า ครั้งหนึ่ง  เคยมีเพื่อนถามฉันว่า

      ในวันที่ฝนตก  ฉันขับรถมอเตอร์ไซค์ไปบนถนนสายหนึ่ง  ผ่านศาลาริมทาง  ฉันมองไปเห็นคนสามคนนั่งหลบฝนอยู่ที่ศาลานั้น

คนแรก  เป็นคนที่ฉันรอคอยเข้ามาทั้งชีวิต  นานแสนนานที่ไม่ได้พบหรือพูดคุยกันอีก

คนที่สอง  เป็นผู้ป่วย โรคหัวใจ ที่ต้องได้รับการรักษาอย่างปัจจุบันทันด่วน...ไม่เช่นนั้น  เขาจะตายได้

คนที่สาม  เป็นหมอรักษาโรคหัวใจ  ที่เคยรักษา  เมื่อยามที่ฉันป่วย

        ฉันจะเลือกช่วยเหลือใคร  หรือจะช่วยเหลือกพวกเขาอย่างไร  เมื่อรถที่ฉันขับนั่งได้แค่สองคน  คือคนขับกับคนที่ซ้อนอีกหนึ่งคนเท่านั้น

          คำตอบของฉันน่ะนะ  ฉันตอบไปว่า เลือกคนที่ฉันรอมาตลอดชีวิต 

 ก็ฉันรอมาตลอดชีวิตแล้วนี่นา       

ฟังแล้วเห็นแก่ตัวจริงๆ   ฉันเลือกโดยที่ไม่ได้นึกถึงคนอื่น 

ไม่ได้นึกแม้กระทั่งว่าคนที่ฉันรออยู่เขา  อาจจะไม่ได้รอฉันเลยแม้แต่น้อย...

 

แต่พอได้ฟังเพื่อนเฉลย  ก็เลยรู้ว่าเราคิดลึกเกินไปแล้วนะเนี่ย...

 

         มันอาจจะเป็นมุขที่นานมาแล้ว...

อาจจะเคยมีใครถามคุณ...แต่ฉันอยากรู้คำตอบของคุณ

บอกหน่อยนะคะ

เผื่อว่าใครจะรู้คำตอบของเพื่อนฉัน...^^

Comment

Comment:

Tweet